ultrakorte aanraders of afraders voor films, series en docu’s
Gogonogo op Instagram
17 resultaten. Filters wissen
Juni 1944. De invasie van Normandië staat klaar, op één ding na: het Britse weer. Meteoroloog James Stagg (Andrew Scott) moet de belangrijkste weersvoorspelling uit de geschiedenis afgeven. Zijn Amerikaanse collega voorspelt helder weer, Stagg ziet een storm aankomen. Terwijl generaal Eisenhower (Brendan Fraser) op zijn oordeel wacht, en thuis zijn zwangere vrouw elk moment kan bevallen, groeit de druk per uur. Eén beslissing bepaalt het lot van duizenden soldaten.
‘s Nachts, op de daken van Tel Aviv, praten Israëlische soldaten en inlichtingenofficieren anoniem over hun werk. Ze reconstrueren het systeem achter de luchtaanvallen op Gaza sinds 7 oktober 2023: de orders, de afwegingen en de rekensom achter ‘naza’, legerjargon voor nevenschade. Het gaat om het aantal burgerdoden dat vooraf wordt ingecalculeerd. Gaza zelf zie je pas aan het eind. Van de makers van No Other Land.
Mexico-Stad, 22 juni 1986. Vier jaar na de Falklandoorlog staan Argentinië en Engeland tegenover elkaar in de kwartfinale van het WK. Binnen vier minuten scoort Diego Maradona twee keer: eerst met zijn hand, daarna met de mooiste goal ooit. De documentaire gaat terug naar de wedstrijd waarin voetbal, politiek en mythe samenvielen.
Oasis: Don’t Look Back in Anger volgt de reünie van Oasis via de Live ‘25-tour, met twaalf concerten op drie continenten. De film combineert nooit eerder vertoond repetitiebeeld met het eerste gezamenlijke interview van Liam en Noel Gallagher in ruim 25 jaar, en duikt zo naast het concertspektakel ook in hun beruchte, moeizame broederrelatie. Kern is vergeving en verzoening: deels concertfilm, deels portret van een gebroken familieband, deels ode aan hoe muziek mensen weer samenbrengt.
Na de val van Frankrijk in 1940 vlucht De Gaulle naar Londen en roept via de BBC op tot verzet tegen de Duitse bezetter. Résistance volgt hem in de jaren daarna: hoe hij vanuit ballingschap probeert het verzet in bezet Frankrijk te verenigen, zijn moeizame relatie met Churchill en Roosevelt navigeert, en zichzelf moet bewijzen als legitieme leider van het Vrije Frankrijk… ondanks dat hij zelf geen leger, geen land en amper erkenning heeft.
De film is geen gewone docu: het is tegelijk een documentaire, een biopic én een making-of van die biopic; lagen die op ontregelende wijze door elkaar lopen. Bepalende momenten uit hun carrière worden op absurdistische wijze tot leven gewekt met acteurs, interviews en archiefmateriaal, waarbij feit en fictie op geestige en vaak ontwrichtend in elkaar overlopen.
I Swear is een Britse biografische dramafilm van regisseur Kirk Jones, gebaseerd op het waargebeurde verhaal van John Davidson - een Schot met ernstig Tourette-syndroom. In het Schotland van de jaren ‘80 groeit John op als eeTourrette-bewustzijnvoetbaldromen, totdat oncontroleerbare tics en vocale uitbarstingen zijn leven overhoop gooien. In een tijd waarin Tourette nauwelijks begrepen wordt, stuit hij op afwijzing van school, familie en samenleving. Zijn reis van miskend tiener tot pleitbezorger voor Tourrette-bewustzijn vormt de kern van de film.
Louis Theroux gaat op pad naar de wereld van de manosphere - een online, toxisch ecosysteem van influencers die jonge mannen een wereldbeeld verkopen waarin vrouwen, feminisme en ‘zwakheid’ de vijand zijn.
The Tale of Silyan (2025) is een Macedonische documentaire geproduceerd, geschreven en geregisseerd door Tamara Kotevska. De film volgt de Macedonische boer Nikola Conev en zijn gezin tegen de achtergrond van economische instabiliteit in Noord-Macedonië. Wanneer veel van zijn familie naar het buitenland vertrekt, blijft Nikola achter op het land dat hij wil behouden. Tijdens zijn strijd om te blijven oogsten en het hoofd boven water te houden, ontdekt hij een gewonde witte ooievaar, Silyan , en ontwikkelt zich een bijzondere band. Tegelijkertijd verweeft de documentaire realistische beelden met verwijzingen naar een oud Macedonisch volksverhaal over de vogel Silyan, waardoor thema’s als verbondenheid, veerkracht en hoop op poëtische wijze naar voren komen.
Mr. Nobody Against Putin is een documentaire over een Russische schooldirecteur die aanvankelijk meebuigt met de staatspropaganda, maar steeds meer innerlijk verzet voelt tegen het regime van Vladimir Poetin. Terwijl de oorlog in Oekraïne escaleert, wordt hij gedwongen te kiezen tussen gehoorzaamheid, persoonlijke moraal en de veiligheid van zijn gezin. De film biedt een indringend en menselijk portret van stil verzet binnen een autoritair systeem.
Wakker in Paraguay is een VPRO-documentaireserie op NPO 2 over Nederlanders die het vertrouwen in de Nederlandse overheid hebben verloren en emigreren naar Paraguay, in de hoop daar meer vrijheid en autonomie te vinden. De serie volgt hun vertrek, idealen en de confrontatie met de realiteit van een nieuw leven aan de andere kant van de wereld. @npo_start @omroepvpro
Onnederlands: Fortuyn is een achtdelige NPO/KRO-NCRV-docuserie over de snelle opkomst en de moord op Pim Fortuyn, en wat zijn ideeën over migratie en islam hebben losgemaakt. Met veel archief en nieuwe gesprekken, vooral in en vanuit Rotterdam, laten voor- en tegenstanders én Nederlanders met een migratieachtergrond zien hoe zijn retoriek toen doorwerkte en waarom zijn invloed nog steeds voelbaar is. @kro.ncrv
In de vroege jaren ’70 vestigt het iconische duo John Lennon en Yoko Ono zich in een klein appartement in Greenwich Village, New York. Gedurende achttien cruciale maanden dompelen ze zich onder in het politieke en culturele klimaat van Amerika, de Vietnamoorlog, het presidentschap van Nixon, en de rol van televisie in de samenleving. Hun interesse wordt gewekt door een televisiereportage over de deplorabele toestanden in de Willowbrook State School, een instelling voor kinderen met een verstandelijke beperking. Geïnspireerd organiseren zij het “One to One” benefietconcert in Madison Square Garden in 1972, het enige volledige concert dat Lennon na de Beatles geeft om fondsen te werven voor de kinderen daar. Door gebruik te maken van nooit eerder vertoonde home movies, telefoongesprekken, archiefbeelden en een gedetailleerde reconstructie van hun appartement, schetst de film een intiem en politiek geladen portret van hun liefde, idealen en strijd in een turbulente tijd.
Roofman is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Jeffrey Manchester, een voormalige militair en worstelende vader. Om zijn vaste lasten te kunnen betalen begint hij op unieke wijze McDonald’s-filialen te beroven. Hij breekt in via het dak, wat hem de bijnaam “Roofman” oplevert. Wanneer hij gevangen wordt genomen en later ontsnapt, duikt hij onder in een Toys “R” Us-winkel waar hij maandenlang onopgemerkt blijft, terwijl hij nadenkt over zijn volgende zet. Tijdens zijn verblijf in de winkel ontwikkelt hij een relatie met Leigh, een gescheiden moeder die werkzaam is in de winkel. Maar zijn verleden laat zich niet negeren: na verloop van tijd komt hij in een gevaarlijk kat-en-muis-spel terecht tussen zijn nieuwe dubbelleven en de jacht van de autoriteiten die hem willen grijpen.
Flophouse America is een aangrijpende documentaire van de Noorse regisseur Monica Strømdahl. De film volgt drie jaar lang het leven van de twaalfjarige Mikal, die opgroeit in een vervallen motelkamer in de Verenigde Staten. Zijn ouders kampen met alcoholverslaving, en het gezin leeft in armoede en chaos, maar ook met liefde en hoop op een betere toekomst. Mikal’s diepste wens is dat zijn moeder stopt met drinken, maar hij wordt geconfronteerd met de harde realiteit van verslaving en instabiliteit.
I’m Still Here (Ainda Estou Aqui, 2024) is een Braziliaanse speelfilm van Walter Salles, gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Eunice Paiva. Wanneer haar man, politicus Rubens Paiva, in 1971 verdwijnt onder het militaire regime, komt Eunice (gespeeld door Fernanda Torres) voor een moeilijke keuze te staan: zwijgen of vechten. Ze kiest voor verzet en groeit uit tot een belangrijke mensenrechtenactiviste in Brazilië. De film toont haar persoonlijke strijd, moed en de impact van politieke onderdrukking op één gezin. “I’m Still Here” won in 2025 de Oscar voor Beste Internationale Film.
“A Complete Unknown” is een biografische muzikale dramafilm uit 2024, geregisseerd door James Mangold. De film volgt de jonge Bob Dylan (gespeeld door Timothée Chalamet) vanaf zijn aankomst in New York in 1961 tot aan zijn controversiële elektrische optreden op het Newport Folk Festival in 1965. Het verhaal belicht zijn snelle opkomst in de folkwereld, zijn relaties met prominente figuren zoals Woody Guthrie en Joan Baez, en zijn strijd om artistieke vrijheid te bereiken. Bij de 97e Academy Awards ontving “A Complete Unknown” acht nominaties, waaronder beste film, beste regisseur, best acteur en beste vrouwelijke én mannelijke bijrol. @completeunknownfilm
